środa, 4 marca 2015

"Śnieg przykryje śnieg" Levi Henriksen

Levi Henriksen to norweski pisarz, dziennikarz i muzyk. Na swoim koncie ma m.in. zbiór opowiadań pt. "Feber", książkę na dzieci "Engelen i Djevelgapet" (Anioł w Diabelskim Kanionie) i powieść "Śnieg przykryje śnieg", która ma zostać przeniesiona na ekrany kin przez reżysera Alexandra Moberga.


Dan Kaspersen, trzydziestoośmioletni Norweg, wraca do rodzinnej miejscowości Skogli, tuż przy granicy ze Szwecją. Mężczyzna, który właśnie wyszedł z więzienia, po dwuletniej odsiadce za przemyt narkotyków, przyjeżdża na pogrzeb młodszego brata. Jakob został znaleziony w swoim samochodzie martwy, niedaleko domu, który odziedziczył po rodzicach. Dan próbuje odpowiedzieć sobie na pytanie, dlaczego jego brat popełnił samobójstwo i ułożyć sobie życie po pobycie w więzieniu. Odwiedza jedynego pozostałego przy życiu krewnego - beznogiego wuja, poznaje przyjaciółkę brata Monę Steinmyrę i załatwia porachunki z dawnym kumplem. Po napadzie na starszego, zamożnego mieszkańca Skogli, dziadka mężczyzny, z którym Dan miał zatarg, interesuje się nim policja, a mężczyzna walczy z łatą kryminalisty, jaką przypięli mu mieszkańcy Skogli. 

Choć głównemu bohaterowi bliżej już do 40 niż 30, to przez całą książkę miałam wrażenie, jakbym czytała o swoim rówieśniku, a może nawet osobie młodszej. Dan jest postacią mocno zagubioną i samotną, nie wie co ze sobą począć. Na szczęście na swojej drodze spotyka Myrę, a przyjaźń powoli przeradza się w głębsze uczucie. Drugim bohaterem, który zwraca uwagę jest wujek Dana, były marynarz, który po stracie nogi został przeniesiony do domu opieki. Jego rubaszny humor wprowadza do książki elementy humorystyczne, które równoważą poważny nastrój powieści.

Srogie rozczarowanie przeżyje osoba, która przed przeczytaniem powieści Henriksena, nastawi się mroczny skandynawski kryminał. Owszem, jest tu mroczno i ponuro, ale "Śnieg przykryje śnieg" to bardziej powieść obyczajowa, w której wątek kryminalny, jest jedynie dodatkiem do rozważań o stracie,  Bogu i braterskiej miłości. Mnie osobiście "Śnieg przykryje śnieg" nie zapadnie w pamięci na dłużej. Nic właściwie nie mam do zarzucenia tej powieści nic konkretnego - po prostu nie rzuciła mnie na kolana. Wielbicielom mrocznych skandynawskich niekryminalnych klimatów może się jednak podobać.  

Za książkę dziękuję Bussines i Culture oraz wydawnictwu Smak Słowa.


36 komentarzy:

  1. Twoja opinia wpisuje sie w inne, które przeczytalam na temat tej powiesci - wszyscy zgodnie podkreslaja, ze to nic specjalnego.

    OdpowiedzUsuń
  2. Kolejna książka nie warta szumu, jaki wokół niej zrobiono. Obserwując takie akcje marketingowe obiecałam sobie, by jeszcze ostrożniej dobierać sobie lektury - nie kierując się koniecznie tym, że "wszyscy to czytają"

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja zbyt łatwo daję się ponieść tłumowi i później się meczę :/

      Usuń
  3. Właśnie w tej chwili bym sobie poczytała, akurat zima do mnie wróciła, najlepszy klimat :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Wydawnictwo trochę tę książkę skrzywdziło, zapowiadając mroczny kryminał, czy nawet thriller.

    OdpowiedzUsuń
  5. Ale akcja marketingowa jednak zadziałała - książka zapadnie wielu osobom w pamięć, a za miesiąc przy okazji jakiejś promocji ktoś skojarzy sobie tytuł i pomyśli: "To właśnie o tej książce niedawno było tak głośno". Sam się na to czasem łapię, ale tym razem odpuszczę - mam nadzieje :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hmm to chyba książka nie w Twoim stylu :D Za mało mordują i za dużo rozważań :P Ja niesttey też często łapię się na ten chwyt :/

      Usuń
  6. Tak, już czytałam recenzje tej książki, więc pożegnałam się z wizją, jakoby był to kryminał. Ale nie tylko kryminał może mieć dobry, mroczny klimat. To mnie przekonuje, choć obyczajówek nie lubię ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ciekawa jestem, czy Ci się spodoba :)

      Usuń
  7. To, że jest to bardziej książka obyczajowa, zdecydowanie mnie do niej przekonuje:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla jednych wada, dla innych zaleta :)

      Usuń
  8. Nie lubię obyczajówek, więc tej książce podziękuję. ;)

    OdpowiedzUsuń
  9. Tak myślałam, że to zaledwie poprawna powieść. Zresztą, ja bardzo ostrożnie podchodzę do hurra optymistycznych notek ludzi na temat książek, bo przeważnie te zachwyty nijak się później mają przy czytelniczej konfrontacji. A już szczególnie przy wysypie tych ton książek skandynawskich..., doprawdy, pisać każdy może.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Henriksen pisze nieźle, ale mnie zupełnie nie porwała historia Dana Kaspersena :/

      Usuń
  10. Akcja promocyjna sprawiła, że miałam na tę książkę wielką ochotę, ale kiedy znalazłam ją w matrasie, to nie zdecydowałam się na kupno. Sama nie wiem dlaczego ; p

    OdpowiedzUsuń
  11. Nie, nie dla mnie. Nawet okładka mnie nie przekonała :]

    OdpowiedzUsuń
  12. Wiem już czego spodziewać się po tej powieści, więc na razie nie jestem nią jakoś bardzo zainteresowana. Może kiedyś zmienię zdanie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Daj znać jeśli zmienisz zdanie :)

      Usuń
  13. Często ostatnio natykam się na ten tytuł na blogach i musiałam sprawdzić czy czasem nie mam go na liście do przeczytania. I rzeczywiście go tam wrzuciłam, na pewno nie bez powodu. Widać jednak, że ta historia jakoś mocno za mną nie chodzi, więc pewnie przeczytam, ale jak akurat trafię na tę książkę.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ani nie zachęcam, a ni nie zniechęcam. Może Tobie spodoba się bardziej.

      Usuń
  14. Nie przepadam za czytaniem skandynawskich kryminałów, gdyż nie są tak przerażające i krwawe, jakbym sobie tego życzyła.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ta książka to właściwie nie kryminał, a obyczajówka :)

      Usuń
  15. Książka wydaje się być ciekawa. Opis bardzo zachęcający. Obserwuję bloga i czekam na kolejne recenzje :) Zapraszam do siebie:
    http://herbatkaopolnocy.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  16. nie wiem dlaczego ludzie żyją z przekonaniem, że Śnieg jest powieścią kryminalną :/ fakt, że wydawnictwo w zapowiedziach poszło trochę w tym kierunku, tylko skomplikował z Levim sprawę i książka w wielu przypadkach niesłusznie dostaje negatywne opinie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Opis książki jest trochę mylący i faktycznie szkodzi to odbiorowi książki. Mi nie do końca się podobała, ale nie dlatego, że nie była kryminałem.

      Usuń
  17. O autorze czytałam wiele przy okazji opowieści okołoświątecznych, które zresztą mam na półce. Chętnie sięgnę, ale już nie tej zimy - zostawię ją sobie na przyszły rok.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O opowieściach okołoświątecznych Henriksena też gdzies czytałam, ale na razie nie mam ochoty.

      Usuń
  18. Skandynawskie kryminały uwielbiam, a po jakikolwiek inny gatunek boje się sięgnąć. Chyba słusznie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie ma co się bać, trzeba próbować. Polecam szczególnie Wassmo :)

      Usuń